علویتهرانی: خداوند برای چه امری سر جهانیان منت گذاشت؟
![علویتهرانی: خداوند برای چه امری سر جهانیان منت گذاشت؟](/files/fa/news/1398/6/14/132325_483.jpg)
به گزارش خبرگزاری رسا، مراسم عزاداری شب پنجم محرم شب گذشته چهارشنبه ۱۳ شهریورماه باسخنرانی حجتالاسلام سید محمدباقر علوی تهرانی و مدیحهسرایی سیدمهدی میرداماد در مسجد امیر (ع) برگزار شد.
براساس این گزارش، حجتالاسلام علوی تهرانی در این مراسم طی سخنرانی با موضوع «امامت، روح غدیر» اظهارداشت: در شأن امامت ۵ مسئله وجود دارد شامل محبت، ولایت، اطاعت، معرفت و شباهت که در روزهای گذشته به بیان روایتهایی پرداختیم. در باب معرفت اهل بیت (ع) حدیث معتبر و متواتری در بین شیعیان و اهل تسنن داریم که در ۷۰ کتاب اهل سنت نیز ذکر شده است. آن حدیث روایتی از پیامبر (ص) که میفرماید: «مَنْ ماتَ وَ لَمْ یعْرِفْ إمامَ زَمانِهِ مَاتَ مِیتَةً جَاهِلِیة؛ هر فردی که بمیرد در حالی که امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلی مرده است».
وی افزود: شناخت حق یک حرف است، بیان حق مسئله دیگر است و در نهایت پذیرش آن نیز مسئله دیگر است، برخی این حدیث را شناختن، بیان کردن اما نپذیرفتن زیرا براساس آیات قرآن، آنها مریض هستند.
علوی تهرانی با اشاره به اینکه دین مبین اسلام در ۲۷ رجب سال ۶۱۰ میلادی یعنی ۴۰ سال بعد از عام الفیل زمان حمله ابرهه به مکه و نابودی تمام سپاهش توسط عذاب الهی، در غار حراء با نزول آیات مبارک قرآن، ظهور پیدا کرد، گفت: این ظهور در طول ۲۳ سال متمادی به تدریج کمال خود رسید و در ۲۸ صفر سال ۱۱ هجری به واسطه ارتحال پیامبر (ص) آوردن شریعت تمام شد.
این سخنران مذهبی با بیان اینکه خداوند در قرآن انسان را نهی میکند اگر کاری میکنید منت نگذارید، تصریح کرد: خداوند که این سخن را در قرآن ذکر کرده است، خود به واسطه یک کار در قرآن بر سر تمام جهانیان منت میگذارد و در آیه ۱۶۴ سوره آل عمران میفرماید: « لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ وَإِنْ کَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِی ضَلَالٍ مُبِینٍ؛ خدا بر اهل ایمان منّت گذاشت که رسولی از خودشان در میان آنان برانگیخت که بر آنها آیات او را تلاوت میکند و آنان را پاک میگرداند و به آنها علم کتاب (احکام شریعت) و حقایق حکمت میآموزد، و همانا پیش از آن در گمراهی آشکار بودند.»/1360/