صلح تحمیلی پایدار نیست؛ ضرورت تبیین مبانی مقاومت و بازدارندگی در برابر دشمنان
حجتالاسلام میلاد سالارنیا، مبلغ و استاد حوزه علمیه تبریز در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری رسا در تبریز، با اشاره به طرح برخی دیدگاهها درباره ضرورت مذاکره و آتشبس در شرایط فعلی اظهار داشت: در تحلیل چنین موضوعاتی باید میان «صلح پایدار» و «صلح تحمیلی» تفاوت قائل شد.
وی افزود: صلح پایدار زمانی شکل میگیرد که طرف مقابل حقوق و امنیت طرف دیگر را به رسمیت بشناسد؛ اما اگر طرف متجاوز همچنان بر فشار، تحریم یا تهدید تأکید داشته باشد، طرح مذاکره بدون تغییر شرایط میتواند به نوعی تثبیت همان فشارها تعبیر شود.
کارشناس سیاسی حوزوی بیان داشت: تجربههای تاریخی در روابط بینالملل نشان میدهد که بسیاری از مذاکرات زمانی به نتیجه رسیدهاند که موازنه قدرت نسبی برقرار شده است اگر طرف مقابل احساس کند که طرف دیگر ناچار به توافق است، انگیزهای برای تعدیل رفتار خود نخواهد داشت از این منظر، حفظ قدرت بازدارندگی و انسجام داخلی یکی از پیششرطهای هرگونه گفتوگوی جدی در عرصه بینالمللی است.
این مبلغ تبلیغی درباره ضرورت اقناع افکار عمومی منطقه نیز گفت: در تحولات منطقهای، جنگ روایتها بسیار تعیینکننده است اگر اقداماتی در چارچوب دفاع یا پاسخ به تهدید انجام میشود، لازم است دستگاه دیپلماسی و رسانهها بهصورت فعال برای افکار عمومی منطقه توضیح دهند که این اقدامات در پاسخ به چه شرایطی صورت گرفته و هدف آن جلوگیری از گسترش ناامنی است.
حجت الاسلام سالارنیا ادامه داد: افکار عمومی منطقه باید بداند که بسیاری از تنشها ریشه در حضور و سیاستهای مداخلهجویانه قدرتهای خارجی دارد بنابراین تبیین دقیق این واقعیت میتواند به فهم بهتر تحولات کمک کند و از شکلگیری روایتهای یکجانبه جلوگیری کند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به مبانی دینی آمادگی در برابر دشمنان اشاره کرد و گفت: در آموزههای اسلامی، اصل آمادگی و اقتدار برای جلوگیری از تعرض دشمنان مورد تأکید قرار گرفته است این مفهوم صرفاً به معنای قدرت نظامی نیست، بلکه شامل اقتدار علمی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی نیز میشود جامعهای که در این حوزهها توانمند باشد، کمتر در معرض فشار و تهدید قرار میگیرد.
این پژوهشگر حوزه علمیه در پایان درباره حد تنبیه متجاوز تصریح کرد: در منطق فقهی، پاسخ به تجاوز باید بهگونهای باشد که هم از تکرار تجاوز جلوگیری کند و هم از گسترش بیضابطه درگیریها پرهیز شود هدف اصلی از تنبیه متجاوز ایجاد بازدارندگی و بازگرداندن طرف مقابل به چارچوب قواعد و تعهدات است؛ به همین دلیل در فقه اسلامی بر تناسب، عقلانیت و توجه به پیامدهای اقدامات تأکید شده است.