خودسازی مقدمه جامعهسازی و تمدنسازی اسلامی است
به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، آیتالله حسن رمضانی شاگرد برجسته علامه حسنزاده آملی در نخستین نشست تخصصی «خودسازی در قرآن کریم» که در سالن شهید دهقانی خبرگزاری رسا برگزار شد با اشاره به تأکید رهبر معظم انقلاب در بیانیه «گام دوم انقلاب» درباره ضرورت خودسازی، آن را مقدمهای حتمی و بنیادین برای تحقق جامعهسازی و تمدنسازی اسلامی دانست و گفت: جامعه از افراد تشکیل میشود و اگر افراد، خودساخته باشند، جامعه نیز ساخته خواهد شد. انسانهای خودساخته هستند که میتوانند جامعهای اخلاقی، قرآنی و عرفانی را شکل دهند.
وی با یادآوری سیره حضرت امام خمینی(ره) به عنوان نمونهای از انسان کامل و خودساخته افزود: حضرت امام راحل در زندگی شخصی نیز بر مباحث عرفانی ممارست داشتند. نقل است که روزی در منزل، همراه عروس خود در حال مطالعه کتاب فصوصالحکم بودند که از متون مهم عرفان نظری است. وقتی پسر ایشان، مرحوم سید احمد آقا، آنان را دید، لبخندی زد و امام فرمودند: ما انقلاب کردیم تا مردم فصوص بخوانند؛ تا جامعهای داشته باشیم که رئیسجمهورِ آن اهل معرفت، وزیرش عارف و مدیرش آشنا با مبانی عرفانی باشد.
شاگرد برجسته علامه حسنزاده آملی با تأکید بر اینکه هدف انقلاب اسلامی، تربیت انسانهای الهی و عارف بوده است، افزود: اگر جامعهای به سمت ریاستطلبی، مقامخواهی و دنیاگرایی حرکت کند، نتیجهای جز دوزخ اجتماعی نخواهد داشت؛ اما جامعهای که بر پایه خودسازی و معرفت الهی شکل گیرد، بهشت روی زمین میشود.
وی در توضیح تفاوت میان خودسازی عرفانی و اخلاقی سطحی بیان کرد: خودسازی فقط به معنای دروغ نگفتن، غیبت نکردن یا انجام واجبات نیست ـ گرچه اینها نیکوست ـ اما کافی نیست. انسان باید فانی فیالله و باقی بالله باشد، فیوضات الهی را از مافوق بگیرد و به مادون برساند. چنین انسانی منبع خیر و برکت برای جامعه خواهد بود.
آیتالله رمضانی در ادامه به سخن امام خمینی(ره) درباره خطر ظاهرگرایی طلاب اشاره کرد و اظهار داشت: امام راحل هشدار داده بودند که بترسید از زمانی که ریشها بلند شود اما تزکیهای در کار نباشد. تهذیب اگر نباشد، ظاهرگرایی آسیبزاست.
وی تصریح کرد: مطالبه رهبر معظم انقلاب در گام دوم، نگاهی کاملاً دقیق و حکیمانه است؛ زیرا خودسازی یک امر فردی صرف نیست؛ بلکه مقدمه ضروری تحقق تمدن نوین اسلامی است. بدون تربیت انسان خودساخته، تمدن الهی شکل نخواهد گرفت.
خودسازی برای جامعهپردازی با خودسازی فردی متفاوت است
آیتالله رمضانی در ادامه به تفاوت میان خودسازی صرفاً فردی و خودسازی در مقام مأموریت اجتماعی پرداخت و خاطرنشان کرد: عرفان اسلامی چهار سفر را برای انسان کامل ترسیم میکند: ۱. سفر از خلق به سوی حق (خودسازی فردی) ۲. سفر در حق به حق (فنا و آشنایی با اسما و صفات الهی)، ۳. سفر از حق به سوی خلق (بعثت و مأموریت اجتماعی) و ۴. سفر در خلق به حق (رساندن خیر و تدبیر جامعه).
رهبانیت در اسلام به معنای انزوا نیست
شاگرد برجسته علامه حسنزاده آملی تأکید کرد: خودسازی که صرفاً در حد فرد باقی بماند و به جامعه کاری نداشته باشد، با مفهوم رهبانیت در اسلام که به معنای انزوا و بیخبری از جامعه مانند غارنشینی است، تفاوت اساسی دارد. این نوع رهبانیت در اسلام پذیرفته شده نیست.
وی با استناد به روایات، مفهوم صحیح رهبانیت را در جهاد و تلاش برای پاکسازی جامعه از شرک، کفر و نفاق و گسترش تقوا دانست و افزود: خودسازی در اسلام، مقدمهای برای جهاد، خدمت به دین و امت و پاکسازی عالم است.
آیت الله رمضانی در تشریح تفاوت جنس خودسازی برای افراد عادی و کسانی که در جایگاه مسئولیت جامعهپردازی قرار دارند، بیان داشت: فردی که صرفاً برای خودسازی اقدام میکند، تنها عضو خودسازی از جامعه خواهد بود؛ اما کسی که وظیفه جامعهپردازی را بر عهده دارد، علاوه بر اینکه باید خود ساخته باشد، جنس خودسازی او متفاوت و متناسب با مأموریت اجتماعیاش است؛ چراکه او باید برای خدمت به خلق و هدایت جامعه آماده شود.
شاگرد برجسته علامه حسنزاده آملی در پایان خاطرنشان کرد: تاکید مقام معظم رهبری بر خودسازی در بیانیه گام دوم انقلاب اسلامی، قطعاً در راستای آمادهسازی مؤمنان برای جهاد، خدمت به دین و امت و مبارزه با مظاهر شرک و نفاق در سطح عالم است.