فتح خرمشهر؛ تجلی «وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ»

حجت‌الاسلام والمسلمین مجتبی برجیان در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری رسا در چهارمحال و بختیاری، با پرداختن به مضامین نورانی آیه ۱۷ از سوره مبارکه «انفال» آیه منتخب نهضت «زندگی با آیه‌ها» در روز نهم ماه مبارک رمضان که فرمود «وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ»، اظهار کرد: قرآن در این آیه نسبت فعل انسان و فعل خدا را تبیین کرده و پرده از یک حقیقت بزرگ تاریخی و توحیدی برمی‌دارد؛ حقیقتی که هم جنگ بدر را می‌سازد، هم فتح خرمشهر و هم قدرت موشکی امروز را رقم می‌زند.

مدیر حوزه علمیه حضرت مهدی (عج) بروجن با ذکر اینکه قرآن در این آیه شریفه عمل انسان را انکار نمی‌کند، ادامه داد: در واقع این آیه به تصحیح دیدگاه‌ها در نسبت‌یابی میان عمل انسان و عمل خدای متعال می‌پردازد. بر همین مبنا، باید یقین یابیم که دست، دستِ پیامبر (ص) اما اثر، اثرِ خداوند متعال است.

برجیان با تأکید بر اینکه در جنگ بدر سپاه اسلام در اقلیتِ مطلق اما مجهز به ایمانِ مطلق بود، افزود: یاران پیامبر (ص) در رکاب حضرت در این نبرد حقیقتاً بی‌تجربه، کم‌تعداد و کم‌امکانات اما متصل به قدرت مطلق بود. آنان به این فرموده خدا ایمان داشتند که فرمود: اگر پیروزی را به خودتان نسبت بدهید، شکست می‌خورید؛ اما اگر خود را مجری اراده الهی بدانید، تاریخ را عوض می‌کنید.

وی بیان کرد: مولانا با ارائه یک ترجمان عرفانی از این آیه سوره مبارکه انفال، مضمون زیبای آیه را با زبان دل چنین فریاد می‌زند: 

ما چو ناییم و نوا در ما ز توست 

ما چو کوهیم و صدا در ما ز توست

ما عدم‌هاییم و هستی‌های ما  

تو وجود مطلقی فانی‌نُما

بنابراین نای اگر از خود صدا داشت، دیگر نای نبود و کوه هم اگر از خود فریاد داشت، انعکاس معنا نمی‌یافت. ما انسان‌ها هیچ هستیم اما این هیچ‌ها اگر به ذات اقدس پروردگار وصل شود، بدر‌ها و فتح خرمشهرها رقم می‌خورد. 

وی با اشاره به تعبیر «شیران عَلَم» در این بیت مولوی «ما همه شیران ولی شیر عَلَم، حمله‌شان از باد باشد دم‌به‌دم»، گفت: شیران نقش بسته بر پرچم قدرت، بی‌اراده و پوچ هستند و مولانا هشدار می‌دهد: شیری که بر روی پرچم نقش بسته و به علم بسته شده، هیبت دارد ولی اختیار ندارد.  

این حافظ کل قرآن کریم ادامه داد: قدرت بی‌خدا، علم بی‌توکل و سلاح بی‌ایمان همه مصداق «شیران عَلَم‌اند که پرصدا اما بی‌ریشه هستند.

برجیان فتح خرمشهر را تجلی آیه ۱۷ از سوره مبارکه انفال در تاریخ معاصر دانست و گفت: اینجاست که جمله امام خمینی (ره) که فرمودند «خرمشهر را خدا آزاد کرد»، معنا پیدا می‌کند که در واقع خلاصه یک جهان‌بینی است.

وی ادامه داد: اینکه امام (ره) فرمودند خرمشهر را خدا آزاد کرد نه برای نفی جهاد و مقاومت و شهادت رزمندگان بلکه برای نجات ما از شرکِ پنهان است چرا که اگر بگوییم «ما آزاد کردیم» بدر را باخته‌ایم اما اگر بگوییم «خدا آزاد کرد» تاریخ را برده‌ایم.

تحقق «وَما رَمَیتَ» در موشک‌های شهید تهرانی‌مقدم 

این مدرس حوزه علمیه چهارمحال و بختیاری در ادامه به نقل خاطره‌ای از شهید تهرانی‌مقدم و تحقق «وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ» در عصر موشک پرداخت و گفت: این آیه شریفه فقط برای شمشیر و تیر نیست بلکه برای موشک هم مصداق یافته است.

برجیان ادامه داد: شهید تهرانی‌مقدم نقل می‌کند که در یکی از عملیات‌های موشکی، موشک در تست نهایی جواب نمی‌داد و نمی‌دانستیم مشکل کجاست. همه محاسبات ناقص بود اما تصمیم گرفتیم با توکل بر خدا شلیک کنیم. موشک پرتاب شد و دقیقاً به ترمینال مسافربری بغداد اصابت کرد و یک تیپ از مزدوران مصری و سودانی را منهدم ساخت.

وی تأکید کرد: همین اصابت دقیق که مصداقی روشن از تحقق این آیه بود فقط مهندسی تنها نیست بلکه مصداقی روشن است که خدای متعال فرمود: وَما رَمَیتَ إِذ رَمَیتَ وَلٰكِنَّ اللَّهَ رَمَى.

مدیر حوزه علمیه بروجن با طرح این پرسش که وظیفه ما چیست؟ گفت: قرآن به ما نمی‌گوید دست روی دست بگذارید و خدا همه امور را به نفع جبهه حق و برضد جبهه باطل پیش می‌برد بلکه می‌فرماید عمل کن، بجنگ، بساز، شلیک کن اما دل را به خودت نبند. اگر ما نای باشیم، خدا نوا می‌دهد، اگر ما کوه باشیم خدا صدا می‌سازد و اگر ما «هیچ» باشیم، خدا همه‌چیز می‌شود.

وی در پایان گفت: امید است خدا ما را از شیران عَلَم قرار ندهد بلکه از نای‌هایی قرار بدهد که نَفَس الهی در آن‌ها جریان دارد و ما را در صف همان‌هایی قرار بدهد که در بدر، در خرمشهر، و در جبهه‌های امروز «رَمَیتَ» را با جانشان باور کردند.