تهدیدهای تکراری و اقتدار پایدار ایران
به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی خبرگزاری رسا، در دنیای سیاست خارجی، تهدید و مداخله اغلب ابزارهایی هستند که قدرتهای بزرگ برای کنترل دولتهای مستقل به کار میگیرند. این رویکرد در سیاست آمریکا نه یک پدیده موقتی است و نه محدود به یک رهبر خاص؛ بلکه بخشی از DNA ساختاری این کشور به شمار میرود. اخیراً، اظهارات دونالد ترامپ درباره ناآرامیهای ایران بار دیگر این الگوی قدیمی را برجسته کرده است. ترامپ با ادعای اینکه آمریکا در حالت آمادهباش کامل قرار دارد، سعی کرده روایتی از "حمایت در سایه مداخله" را احیا کند – روایتی که تاریخ نشان داده از بیثباتی آغاز میشود و به ویرانی ختم میگردد. اما این تهدیدها، بیش از آنکه نشاندهنده قدرت واقعی باشند، بیانگر ناتوانی در درک عمق اقتدار ملی ایران هستند.
مردم ایران همواره پای کار انقلاب
ایران کشوری است که هویتش بر پایه مقاومت و انسجام داخلی شکل گرفته است؛ دههها تحریم، فشار و تهدید خارجی نتوانسته ساختار اجتماعی و سیاسی آن را متزلزل کند. اقتدار در ایران نه از سرکوب ناشی میشود و نه وابسته به دخالتهای بیرونی؛ بلکه ریشه در پیوند عمیق میان حاکمیت و مردم دارد. این پیوند اجازه میدهد مسائل داخلی در چارچوبهای ملی حل شوند، بدون آنکه به ابزاری برای بازی قدرتهای خارجی تبدیل گردند. ترامپ و همفکرانش با نادیده گرفتن این واقعیت، تصور میکنند که با چند توییت یا هشدار و یا حتی حمله نظامی همانطور که در جنگ 12 روزه شاهد بودیم، میتوانند نظم اجتماعی ایران را مختل کنند. اما تاریخ ایران خلاف این را ثابت کرده: از جنگ تحمیلی هشتساله تا فتنههای داخلی مانند آنچه در سال ۸۸ رخ داد و اغتشاشات سال ۱۴۰۱، مردم ایران همواره پای کار انقلاب ایستادهاند و نقشههای دشمنان را خنثی کردهاند. این مقاومت نه تنها یک واکنش دفاعی بوده، بلکه نمادی از وحدت ملی و به تعبیر رهبر انقلاب اسلامی "اتحاد مقدس" است که در برابر توطئههای خارجی ایستادگی میکند.
یکی از کلیدیترین جنبههای تفاوت در تحلیل اتفاقات جامعه ایران، تمایز میان اعتراض مشروع و اغتشاش سازمانیافته است. در نظام سیاسی ایران، اعتراض به عنوان یک واقعیت اجتماعی و منطقی پذیرفته شده و مسیرهای قانونی برای بیان مطالبات وجود دارد. تجربیات متعدد نشان میدهد که گفتگو با معترضان بخشی از مکانیسمهای مدیریت اجتماعی است که بارها رهبر انقلاب اسلامی نیز به دولت های متعدد توصیه کرده اند که به میان مردم رفته و حرف آنان را بشنوند. اما آنچه نظام انتظامی و قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی ایران با آن مقابله میکند، اغتشاشاتی است که با هدف تخریب امنیت عمومی و باز کردن درهای مداخله خارجی طراحی میشوند. دشمنان خارجی، از جمله آمریکا، آگاهانه این تمایز را نادیده میگیرند تا تصویری یکسان از اعتراض و خشونت بسازند. این استراتژی، زمینهساز فشارهای بیشتر میشود و مردم باید هوشیار باشند تا فریب این نقشهها را نخورند. رسانههای غربی اغلب اعتراضات را با اغتشاشات یکی جلوه میدهند، اما واقعیت این است که معترضان واقعی به دنبال اصلاحات داخلی هستند، در حالی که اغتشاشگران ابزار دست خارجیها برای بیثباتسازی میشوند.
مشروع بودن اعتراض زمینه ساز اصلاح است و نقد و انتقاد بستر ساز اصلاح و تحول و تکمیل است همانطور که رئیس جمهور محترم نیز در روزهای گذشته میزبان اصناف و فعالان بازارهای مالی و سرمایه بوده و حرف آنان را از نزدیک شنید و این رویه توسط برخی استانداران در باقی شهرها آغاز شده است که باید رسیدگی به مشکلات اصناف و بازاریان توسط میئولان ذیربط در استان ها مورد مطالبه جدی اصحاب رسانه و نیروهای فعال فرهنی جبهه انقلاب قرار گیرد.
مردم، باطل السحر مکر دشمن
در میان جنگ ترکیبی دشمن و فتنه افروزی او، نقش مردم ایران در خنثی کردن توطئهها برجسته است. از دوران جنگ تحمیلی، جایی که صدام با حمایت غرب و شرق به ایران حمله کرد، تا فتنه ۸۸ که تلاشی برای ایجاد شکاف داخلی بود، و فتنههای بعدی که با حمایت رسانهای خارجی همراه بودند، ایرانیها نشان دادهاند که پای ارزشهای انقلاب ایستادهاند. اغتشاشات ۱۴۰۱ نیز نمونهای و شکلی تازه از این مقاومت بود: جایی که دشمن با استفاده از شبکههای اجتماعی و رسانههای ماهوارهای و با بهره گیری از برخی سلبریتی های تطمیع شده، سعی کرد ناآرامیها را تشدید کند، اما مردم با هوشیاری و وحدت، این موج را پشت سر گذاشتند. این موفقیتها نه تصادفی بودهاند، بلکه نتیجه آگاهی جمعی و تعهد به استقلال ملی و بصیرت مردم هستند. مردم ایران فهمیدهاند که دشمنان، از جمله آمریکا، با سیاستهای فریبنده مانند "کشتهسازی" – یعنی بزرگنمایی یا جعل حوادث برای ایجاد موج احساسی – در صدد ضریب دادن به اغتشاشات هستند. این تاکتیک، که در بسیاری از انقلابهای رنگی دیده شده، هدفش فریب برخی افراد سادهلوح و ایجاد شکاف در جامعه است. اما تجربه نشان میدهد که چنین نقشههایی در نهایت و البته با گذشت زمان و فرونشستن غبار فتنه گری های دشمن، به نفع اتحاد داخلی تمام میشود، زیرا مردم را بیشتر به اهمیت حفظ امنیت ملی آگاه میکند و نسبت به شناخت دشمن آگاه تر می کند.
گرافه گویی ترامپ در مسائل داخلی ایران
این روزها ترامپ با حرفهایش درباره "حمایت از مردم ایران"، سعی دارد تصویری انساندوستانه از سیاستهای آمریکا بسازد. اما این ادعاها چیزی جز ریاکاری نیستند. دولتی که با تحریمهای گسترده، دسترسی به دارو، غذا و زیرساختهای حیاتی را محدود کرده، چگونه میتواند مدعی حمایت از ملت باشد؟ این تناقض، همان چیزی است که میتوان آن را "یاوهگویی" نامید – ترکیبی از تهدید، فریب و وعدههای پوچ که حتی برای افکار عمومی جهانی هم جذابیت سابق را ندارد. تحلیلگران معتقدند که این رویکرد ریشه در سند امنیت ملی آمریکا دارد، جایی که نیمکره غربی به عنوان حوزه منافع انحصاری واشنگتن تعریف شده، اما این ذهنیت سلطهطلبانه، فراتر از آمریکای لاتین، به خاورمیانه و ایران هم تسری یافته است.
ونزوئلا، آینه تمام نمای واقعیت حقوق بین الملل
رفتار آمریکا با ونزوئلا نمونهای روشن از این منطق مداخلهگرایانه است. واشنگتن سالها از تحریمهای فلجکننده تا حمایت از سناریوهای بیثباتسازی استفاده کرده است و اخیراً، با نقض قوانین بینالمللی، با حمله نظامی به خاک این کشور، رئیسجمهور قانونی ونزوئلا را بازداشت کرده و علناً اعلام کرده که نفت این کشور اولویت اول است. این بازتولید دکترین مونرو در قرن ۲۱ نشان میدهد که آمریکا هنوز به دنبال سلطه بر دولتهای مستقل است. ترامپ با فشار، ارعاب و تهدید، راهبردهای آمریکا را پیش میبرد.
ادعاهای ترامپ درباره ایران نه صادقانه، بلکه کاملاً ریاکارانه است. اتهامزنی به ایران درباره خشونت، در حالی مطرح میشود که کارنامه آمریکا پر از مداخلات فاجعهبار است: عراق، افغانستان و لیبی نمونههایی زنده هستند. این مداخلات با شعار کمک به مردم آغاز شدند، اما به قتل، غارت و ناامنی مزمن ختم گردیدند. مردم این کشورها هنوز با عواقب آن دستبهگریباناند – از غارت منابع ملی تا کشتارهای داخلی. وعدههایی که ترامپ امروز برای ایران تکرار میکند، همانهایی هستند که برای این کشورها داده شد، اما نتیجهشان چیزی جز ویرانی نبوده است.
نقشه دشمن، تضعیف قوای نظامی کشور
این تجربیات تاریخی نشان میدهد که هدف آمریکا نه ثبات یا رفاه ملتها، بلکه مهار دولتهای مستقل و بازسازی نظم جهانی به نفع خود است. در ایران، این سیاست با تمرکز بر تضعیف نیروهای نظامی و انتظامی و امنیتی همراه است. دشمنان خارجی میدانند که نیروی انتظامی و نهادهای امنیتی، ستون فقرات حفظ امنیت کشور هستند. بنابراین، با کمپینهای رسانهای سعی میکنند این نیروها را تخریب کنند – از اتهامزنی به خشونت تا کشته سازی دروغین و دورغ های بزرگ برای کنترل احساسات مردم. اما مردم باید مراقب باشند که این نیروها تضعیف نشوند. نیروی انتظامی و نیروهای امنیتی وظیفه حفظ امنیت، سرمایههای مادی و معنوی مردم و کشور را بر عهده دارند. بدون آنها، درهای اغتشاش و مداخله خارجی باز میشود.
نصرت الهی، پاداش استقامت در برابر دشمن
سخن آخر اینکه، در دنیایی که قدرتهای بزرگ همچنان به دنبال سلطه هستند، ایران نمونهای از اقتدار پایدار است. تهدیدهای ترامپ، بیش از آنکه خطری واقعی باشند، نشانه ضعف در درک واقعیتهای ایران هستند. مردم باید با اتحاد و آگاهی، فریب این یاوهگوییها را نخورند و از نیروهای حافظ امنیت حمایت کنند تا امنیت ملی حفظ شود تا در مقابل نقشه های رژیم صهیونیستی و تروریست های آمریکایی، مصونیت پیدا کنیم و البته که دست نیروهای نظامی ما باز بوده و مداخله گر و متجاوز خارجی را سر جای خود خواهند نشاند.
رویکردهای دفاعی ایران و قطع دست متجاوزکه اسرائیلی ها و آمریکایی ها، بارها آن را چشیده اند، نه تنها ایران را قویتر میکند، بلکه پیامی به جهان میفرستد که استقلال و مقاومت، کلید پیروزی است و فتح و ظفر وعده صادق الهی برای مومنان و مجاهدین در راه حق است که مقام معظم رهبری در این باره بیان داشته اند: « خدای متعال در قرآن وعدههایی داده است که این وعدهها تخلّفناپذیر است. وعده داده است «اِن تَنصُرُوا اللَهَ یَنصُرکُم وَ یُثَبِّت اَقدامَکُم»؛(۱) وعده داده است که «وَ لَیَنصُرَنَّ اللَهُ مَن یَنصُرُه»؛(۲) وعده داده است که «اِنَّ اللَهَ یُدافِعُ عَنِ الَّذینَ آمَنوا»؛(۳) وعده داده است که «وَ اَمّا ما یَنفَعُ النّاسَ فَیَمکُثُ فِی الاَرض»؛(۴) اگر خدا را نصرت کنید خدا به شما ثبات قدم خواهد داد و شما را نصرت خواهد کرد؛ آنچه به سود مردم است، ماندگار است، ماندنی است و کفهای روی آب، رفتنی است و ناحق و باطل همان کف روی آب است و حق یعنی حقیقت اسلام، عبارت است از آنچه خواهد ماند؛ اینها وعدههای الهی است؛ اِنَّ اللَهَ لا یُخلِفُ المیعاد؛(۵) خدا وعدههای خودش را تخلّف نخواهد کرد.» ۱۴۰۲/۰۳/۱۴
پی نوشت:
1-سوره مبارکه محمد آیه
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُركُم وَيُثَبِّت أَقدامَكُم
ترجمه:
ای کسانی که ایمان آوردهاید! اگر (آیین) خدا را یاری کنید، شما را یاری میکند و گامهایتان را استوار میدارد.
۲- سوره مبارکه الحج آیه ۴۰
الَّذينَ أُخرِجوا مِن دِيارِهِم بِغَيرِ حَقٍّ إِلّا أَن يَقولوا رَبُّنَا اللَّهُ ۗ وَلَولا دَفعُ اللَّهِ النّاسَ بَعضَهُم بِبَعضٍ لَهُدِّمَت صَوامِعُ وَبِيَعٌ وَصَلَواتٌ وَمَساجِدُ يُذكَرُ فيهَا اسمُ اللَّهِ كَثيرًا ۗ وَلَيَنصُرَنَّ اللَّهُ مَن يَنصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزيزٌ
ترجمه:
همانها که از خانه و شهر خود، به ناحق رانده شدند، جز اینکه میگفتند: «پروردگار ما، خدای یکتاست!» و اگر خداوند بعضی از مردم را بوسیله بعضی دیگر دفع نکند، دیرها و صومعهها، و معابد یهود و نصارا، و مساجدی که نام خدا در آن بسیار برده میشود، ویران میگردد! و خداوند کسانی را که یاری او کنند (و از آیینش دفاع نمایند) یاری میکند؛ خداوند قوی و شکست ناپذیر است.
3- سوره مبارکه الحج آیه ۳۸
إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذينَ آمَنوا ۗ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوّانٍ كَفورٍ
ترجمه:
خداوند از کسانی که ایمان آوردهاند دفاع میکند؛ خداوند هیچ خیانتکار ناسپاسی را دوست ندارد!
4- سوره مبارکه الرعد آیه ۱۷
أَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَت أَودِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحتَمَلَ السَّيلُ زَبَدًا رابِيًا ۚ وَمِمّا يوقِدونَ عَلَيهِ فِي النّارِ ابتِغاءَ حِليَةٍ أَو مَتاعٍ زَبَدٌ مِثلُهُ ۚ كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ الحَقَّ وَالباطِلَ ۚ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذهَبُ جُفاءً ۖ وَأَمّا ما يَنفَعُ النّاسَ فَيَمكُثُ فِي الأَرضِ ۚ كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ الأَمثالَ
ترجمه:
خداوند از آسمان آبی فرستاد؛ و از هر درّه و رودخانهای به اندازه آنها سیلابی جاری شد؛ سپس سیل بر روی خود کفی حمل کرد؛ و از آنچه (در کورهها،) برای به دست آوردن زینت آلات یا وسایل زندگی، آتش روی آن روشن میکنند نیز کفهایی مانند آن به وجود میآید -خداوند، حق و باطل را چنین مثل میزند!- امّا کفها به بیرون پرتاب میشوند، ولی آنچه به مردم سود میرساند [= آب یا فلز خالص] در زمین میماند؛ خداوند اینچنین مثال میزند!
5- سوره مبارکه آل عمران آیه ۹
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النّاسِ لِيَومٍ لا رَيبَ فيهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لا يُخلِفُ الميعادَ
ترجمه:
پروردگارا! تو مردم را، برای روزی که تردیدی در آن نیست، جمع خواهی کرد؛ زیرا خداوند، از وعده خود، تخلّف نمیکند. (ما به تو و رحمت بیپایانت، و به وعده رستاخیز و قیامت ایمان داریم.)