۰۲ اسفند ۱۴۰۴ - ۱۱:۰۶
کد خبر: ۸۰۷۳۱۷
معرفی مدارس علمیه نجف اشرف(۴)؛

چراغ علمی که حتی انفجارها هم نتوانست آن را خاموش کند

چراغ علمی که حتی انفجارها هم نتوانست آن را خاموش کند
در پی جنایت‌های رژیم بعث علیه حوزه‌های علمیه و تخریب مدرسهٔ «دارالحکمه» نجف اشرف، این مرکز علمی با تلاش خاندان حکیم در قم احیا شد و پس از سقوط صدام به نجف بازگشت.
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا در نجف اشرف، از جمله اقدامات خبیثانه‌ای که رژیم بعث پس از سرکوب انتفاضهٔ شعبانیه در پیش گرفت، تلاش برای خاموش کردن چراغ علم و فضیلت و وارد آوردن آسیب‌های سنگین به حوزه‌های علمیه بود. صدامِ طاغوت چنین می‌پنداشت که اگر رهنمودهای علما و بزرگان حوزه‌های علمیه نبود، آتش آن انقلاب و انتفاضه اساساً شعله‌ور نمی‌شد و هرگز دامان او را نمی‌گرفت.
 
مدرسهٔ «دارالحکمه» در نجف اشرف نیز از این قاعده مستثنا نبود. این مدرسه را مرجع بزرگ، آیت‌الله سید محسن حکیم، در سال ۱۳۸۷ هجری قمری بنیان نهاد و آن را گشود تا فرصتی برای تربیت طلاب و پرورش مبلغان باشد. این هدف به‌راستی تحقق یافت، تا آنجا که بسیاری از استادان و بزرگان، از ثمرات همین مدرسه‌اند. مدیریت آن بر عهدهٔ شهید آیت‌الله سید محمدرضا حکیم، فرزند مرجع عالی‌قدر سید محسن حکیم، بود. موقعیت جغرافیایی مدرسه نیز بسیار ممتاز بود؛ چرا که در نزدیکی حرم امیرالمؤمنین علیه‌السلام و در محلهٔ مشراق قرار داشت.
 
اما پس از سرکوب انتفاضهٔ شیعیان، رژیم طاغوتی آیت‌الله سید محمدرضا حکیم را بازداشت کرد و او را به دست خود به شهادت رساند.
 
جنایت بزرگ‌تر زمانی رخ داد که آنان در اقدامی وحشیانه و ناجوانمردانه، کل مدرسه را منفجر کردند و آن را با خاک یکسان ساختند.
 
غافل از آن‌که چراغ علم و حکمت خاموش‌شدنی نیست. شهید آیت‌الله سید محمدباقر حکیم که پس از انتفاضه در شهر مقدس قم به سر می‌برد، وظیفهٔ خود دید که مدرسهٔ دارالحکمه را برای طلاب عراقی در قم تأسیس کند. دیری نپایید که نام این مدرسه در میان مدارس قم درخشید و به جایگاهی علمیِ بلند دست یافت.
 
این مدرسه تا زمانی که خداوند متعال سقوط رژیم بعث را مقدر ساخت، در شهر قم باقی ماند. پس از آن، خاندان حکیم تصمیم گرفتند مدرسه را به موطن اصلی‌اش، یعنی نجف اشرف، بازگردانند. در آنجا، در ماه رجب سال ۱۴۲۴ هجری قمری ـ همان سال سقوط رژیم بعث ـ مدرسه پذیرش طلاب را آغاز کرد و در ماه شوال، دروس به‌طور رسمی شروع شد تا نخستین مدرسه‌ای باشد که پس از سقوط رژیم بعث گشایش می‌یافت.
 
الحمدلله، فعالیت‌های این مدرسه امروز به‌گونه‌ای گسترده شده که دارای مراکز متعددی در نجف اشرف و دیگر شهرهای عراق است؛ و حتی مدارسی در کشورهای دیگری چون ایران، هند، پاکستان و شماری از کشورهای آفریقایی، اروپایی و جنوب شرق آسیا نیز به آن پیوسته‌اند.
ارسال نظرات